دارد ؛ زيرا در سند آن « عبيد بن حنين » از « بُسر بن سعيد » روايت نقل مىكند ؛ در حالى كه « عبيد » نمىتواند از « بُسر » روايت كند و علماى اهل تسنّن در توجيه اين موضوع نيز سر در گم شده‌اند . ابن حجر عسقلانى در توجيه آن مىنويسد : دارقُطْنى مىگويد : اين سند در جاى ديگرى نيامده است . در اين سند پيرامون فليح بين علما اختلاف است كه محمّد بن سنان آن را اين گونه روايت كرده . و معافى بن سليمان حرّانى نيز از او تبعيت كرده است . البتّه اين روايت را سعيد بن منصور ، يونس بن محمّد مؤذن و ابوداوود طيالسى نيز از فليح ، از ابونضر ، از عبيد بن حنين و بُسر بن سعيد ، همگى از ابوسعيد نقل كرده‌اند . ابن حجر در ادامه مىگويد : اين روايت را مسلم نيشابورى ، از سعيد و ابوبكر بن ابى شِيبه ، از يونس و ابن حبّان در كتاب صحيح خود ، از قول طيالسى نقل كرده‌اند . ابوعامر عقدى نيز آن را از فليح ، از ابونضر ، از بُسر بن سعيد ، از ابوسعيد روايت كرده است . البتّه او عبيد بن حنين را در اين روايت نياورده است . بُخارى نيز اين روايت را در بخش « مناقب ابوبكر » نقل كرده است . بنابر آن چه گفته شد سه سند مختلف در نقل اين حديث