اسماعيل بن عبداللَّه ، از مالك ، از ابونضر مولاى عمر بن عبيداللَّه ، از عبيد ( ابن حنين ) نقل مىكند كه ابو سعيد خُدرى رضى اللَّه عنه مىگويد : روزى رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله بر فراز منبر نشست و فرمود : خداوند به بنده‌اى اختيار داد كه يا از زر و زيور دنيا هر چه خواهد به او بدهد ، و يا آن چه را كه نزد خداست برگزيند . او آن چه را كه در پيشگاه خدا بود برگزيد . در اين هنگام ابوبكر گريست و گفت : پدران و مادران ما به فداى تو باد ! ما از او در شگفت شديم و مردم گفتند : به اين پيرمرد بنگريد ؛ رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله از بنده‌اى خبر مىدهد كه خداوند او را بين زر و زيور دنيا و آن چه نزد اوست مخيّر ساخته است و او مىگويد : پدران و مادران ما به فداى تو باد ! پس رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله همان بنده‌اى بود كه خداوند به او چنين اختيارى داد و ابوبكر از همه ما به اين مسئله آگاه‌تر بود . رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمود : به راستى بخشنده‌ترين افراد براى من در مصاحبت و اموالش ، ابوبكر است . اگر مىخواستم از ميان امّتم دوستى برگزينم ، به يقين ابوبكر را برمىگزيدم ؛ اما برادرى