كرده و ما نيز تا كنون علّت حقيقى مطرح كردن اين مسأله و بيان آيه‌اى را كه در قرآن وجود ندارد ، ندانسته‌ايم ؛ با اين حال لازم بود اين روايت با يك عنوان مستقل و در بابى ويژه قرار داده شود تا حوادث مهمّى كه در ضمن آن بيان شده مورد توجه بيشترى قرار گيرد . حال كه در چنين بابى و با چنين نامى آمده ، چگونه ممكن است محقّقان از آن واقعهء مهم آگاه شوند ؟ « 1 » اين روش نيز از روش‌هاى حديث‌نگاران اهل سنّت در نگارش رواياتى است كه به نقل آن‌ها علاقه‌اى ندارند . « 2 »

--> ( 1 ) . آرى ، اين روش از روش‌هاى اهل سنّت براى مخفى نگه داشتن روايات خاص است كه با اين روش تلاش مىكنند مردم از اين گونه احاديث اطلاعى نيابند و چنين اخبارى منتشر نشود . البته هنگامى كه مىخواهند مطلبى پخش شود ، آن را بارها و با عنوان‌هاى مختلف نقل مىكنند كه اين شيوه را بخارى در موضوعات خاصى به كار گرفته است كه براى مثال به يك مورد اشاره مىكنيم . پژوهش‌گران مىتوانند با مراجعه به آن ، چگونگى نقل آن را با خطبه عمر - كه نقل كرديم - مقايسه كنند . اين مورد ماجراى دروغين خواستگارى امير مؤمنان على عليه السلام از دختر ابوجهل است كه با مقايسه آن يكى ديگر از گونه‌هاى ظلم به اهل بيت عليهم السلام و تحريف و تغيير در سنّت رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله و حقايق دينى و تاريخى براى شما آشكار مىگردد . براى آگاهى بيشتر در اين زمينه مىتوانيد به كتاب خواستگارى ساختگى از همين نگارنده مراجعه كنيد . ( 2 ) . اين روايت را مىتوانيد در صفحات 585 تا 588 جلد هشتم ، از چاپى كه با شرح و تحقيق شيخ قاسم شمّاعى رفاعى به چاپ رسيده ملاحظه كنيد . اين چاپ در كتابخانه نگارنده موجود است .