آمده است : « هر كس بدون مشورت با ديگر مسلمانان ، با كسى بيعت كند او و كسى كه با او بيعت شده هر دو كشته مىشوند » . اكنون اين پرسش مطرح است كه « فلانى » كه مىخواست بيعت كند و آن « فلانى » كه مىخواستند با او بيعت كنند چه كسانى بودند ؟ چه چيزى باعث شد كه عمر نظريه شورا را مطرح كند با آن كه او عثمان را به عنوان خليفه پس از خود تعيين كرده بود ؟ چنانچه روايتش را ملاحظه كرديد . حقيقت اين است كه امير مؤمنان على عليه السلام ، طلحه ، زبير ، عمار و گروهى كه همراهشان بودند در منا حضور داشتند و گاه دور هم مىنشستند و با يك‌ديگر سخن مىگفتند و آن جا بود كه اين موضوع مطرح شد كه اگر عمر بميرد به يقين با فلانى بيعت مىكنيم و انتظار مىكشيدند كه عمر بميرد تا با فلانى بيعت كنند . آن‌ها در ادامه مىگفتند : بيعت با ابوبكر به صورت ناگهانى انجام شد . منظور آنان اين بود كه ديگر آن فرصت گذشت و ما آن را ضايع نموديم و كار از دست ما خارج شد ؛ پس بايد منتظر فرصت بعدى باشيم كه آن نيز با مرگ عمر فراهم مىشود تا با فلانى بيعت كنيم . هنگامى كه آنان مشغول چنين گفت و گويى بودند ، كسى در آن جمع اين سخنان را شنيد و اين موضوع را به عمر منتقل كرد . عمر