يا رسول شود ، يا بعد از رسول ، امام گردد . روشن است كه اين متن صريح و آشكار يا بايد از كتاب خدا باشد و يا از سنّت قطعى رسول خدا . اگر به عقل سليم رجوع كنيم ، ضابطه‌اى را با عنوان قبح تقدّم مفضول بر فاضل مىيابيم كه از اين راه نيز مىتوانيم بر امامت و ولايت بعد از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله استدلال كنيم . بنا بر اين همان گونه كه در مباحث امامت به اثبات رسيده است بيعتِ يك يا چند نفر و راه‌هايى مانند آن نمىتواند امامت را براى كسى كه با او بيعت شده به اثبات برساند . ما امامت اميرالمؤمنين و ديگر امامان طاهرين عليهم السلام را پس از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله ، از طريق متن صريح و آشكار و افضليّت آنان از ديگران به اثبات رسانده‌ايم . در اين راستا نظريّهء ديگرى نيز وجود دارد كه گاهى در برخى كتاب‌ها و محافل علمى و فكرى مطرح مىگردد . اين نظريّه همان نظريهء شورا است كه ادّعا شده بر طبق آن مىتوان امامت را براى يك نفر از طريق شورا تثبيت كرد . ما در اين نوشتار به موضوع شورا پرداخته و مىخواهيم بررسى كنيم كه دليل و مدرك اين نظريه از كتاب خدا و سنّت و سيره