الف ) انحصار ولايت نخست آن كه رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمود : وَهُوَ وَلِيُّكُمْ مِنْ بَعْدِي . او ولى و سرپرست شما پس از من است . آن حضرت با اين سخن ، ولايت و اولويت تصرف را منحصر در امير مؤمنان على عليه السلام فرمود ؛ زيرا پرواضح است كه معانى ديگر ولايت مانند نصرت ، محبت و موارد ديگر از امور مختص به حضرت على عليه السلام نيست . ب ) بعديّت زمانى دوم آن كه در تمام يا دست كم در بيشتر متون حديث ولايت واژهء « بَعْدى » وجود دارد و خود اين واژه صريح در مدّعاى ماست ؛ چرا كه « بَعْدى » يا زمانى است و يا رتبى . ممكن است با نظرى سطحى ، چنين به نظر آيد كه « بَعْدى » موجود در حديث ولايت رتبى است ، نه زمانى كه نتيجهء فرمايش رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله اين خواهد بود : مقام ولايت على عليه السلام ، پايين‌تر از مقام ولايت من است و كسى كه در مرتبهء پس از مقام من بر شما ولايت دارد ، على عليه السلام است .