چهارم ( بريده ) اشاره نكرده‌اند . وى داستان اين حديث را به گونه كامل براى فرزندش عبداللَّه اين گونه نقل كرده است : رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله دو سپاه به سوى يمن فرستاد ؛ بر يكى از آن‌ها على بن ابىطالب عليه السلام و بر ديگرى خالد بن وليد را فرمانده قرار داد و فرمود : إذا كان قتال فعلي على الناس كلّهم . اگر جنگ سرگرفت ، على فرمانده هر دو لشكر خواهد بود . سپاهيان اسلام با سپاه يمن درگير و رو به رو شدند . على عليه السلام بنا بر فرمان رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله فرماندهى هر دو سپاه اسلام را بر عهده گرفت و خالد بن وليد از آن حضرت فرمان پذيرفت . على عليه السلام در اين جنگ قلعه‌اى فتح كرد . بريده مىگويد : « سپاهيان اسلام به غنايمى دست يافتند . على يك پنجم آن را جدا كرد و در ضمن ، كنيزى نيكو صورت را به خود اختصاص داد . او از خيمهء خود در حالى بيرون آمد كه آب غسل از سرش جارى بود » ( ! ) بريده مىگويد : « من همواره بغض و كينه على را در سينه نهان كردم و هرگز كينهء كسى را چون او به دل نداشتم . از سويى ، خالد را