صالح بصرى نيز نظير همين روايت را با همان اسناد براى ما نقل كرده است . همچنين على بن حسن بن سليمان ، از احمد بن محمّد بن مُعَلّى آدمى ، از مسلم بن صالح ، از حَمّاد بن دليل ، از عمر بن نافع ، از عمرو بن هرم ، از ربعى ، از حذيفه ، از پيامبر صلى اللَّه عليه وآله همين روايت را براى ما نقل كرد . ابن عَدى مىگويد : حَمّاد بن دليل كه يكى از راويان اين حديث است ، روايات كمترى نقل كرده است . وى براى اين حديث دو سند ذكر كرده است كه آن دو را جز او كسى ذكر نكرده است « 1 » . نقد سند اكنون كه اين اسناد را با تفصيل نقل كرديم ، جا دارد كه راويان آن را نيز نقد و بررسى نماييم . در همهء اين اسانيد اين عبارت آمده است : مسلم بن صالح ، از حَمّاد بن دليل ، از عمر بن نافع ، از عمرو بن هرم . اين راويان از نظر رجال شناسان قابل قبول نيستند . در مورد عمرو بن هرم دانستيد كه او مورد طعن و قدح واقع شده است .

--> ( 1 ) الكامل فى الضعفاء : 3 / 29 - 30 .