ابن مسعود اين گونه نقل مىكند : « پس از من به دو صحابى من - ابوبكر و عمر - اقتدا كنيد و از روش عمّار پيروى نماييد و به دستور و سفارش ابن مسعود تمسُّك كنيد » . تِرمذى در ذيل اين حديث مىنويسد : اين حديث غريب و ضعيف است . البتّه طبرانى و حاكم نيشابورى آن را از ابن مسعود نقل كرده‌اند . اين تذكّر لازم است كه اين حديث مورد اشكال قرار گرفته است . جاى شگفتى است كه حاكم و مَناوى اين حديث را صحيح دانسته و به آن استشهاد كرده‌اند « 1 » . شگفت‌تر اين كه حاكم گفته است : تِرمذى آن را از طريق ابن مسعود نقل كرده و روايت را حسن دانسته است « 2 » . البتّه مىتوان اين گونه اشكال كرد كه فايدهء نقل تِرمذى چه سودى دارد ، با آن كه در كتابش - كه به صحّت وصف شده است - بر ضعف آن تصريح كرده است ؟ ! به نظر نگارنده ، شايد تِرمذى تنها بدين جهت آن را نقل كرده و به ضعفش تصريح كرده كه هيچ كس فريب نخورد و توهّم صحّت آن را

--> ( 1 ) الجامع الكبير : 1 / 133 . ( 2 ) فيض القدير : 2 / 73 .