نقد سند اكنون كه حديث اقتدا از طريق حذيفة بن يمان و از منابع متفاوت نقل شد ، اينك سند اين حديث را بررسى مىنماييم . اين چند سند از دو محور نقد مىشود : 1 - مشهورترين طريق اين حديث از حذيفة بن يمان است ، و خوانندهء گرامى ملاحظه مىنمايد كه همهء سندها به : « عبدالملك بن عمير » منتهى مىشود . عالمان رجالى او را فردى مُدَلّس « 1 » ، پراشتباه ، مضطرب الحديث « 2 » و بسيار ضعيف دانسته‌اند . احمد مىگويد : با وجود نقل

--> ( 1 ) مدلّس : يعنى كسى كه تدليس مىكند وعيب را مىپوشاند . تدليس در اصطلاح علم‌الحديث در يك تقسيم بندى كلّى دو نوع است : الف ) تدليس در اسناد ، به اين معنا است كه راوى حديث را از كسى نقل مىكند كه او را نديده يا حديث را از او نشنيده باشد ، يا يك راوى ضعيف را اسقاط كند ، تا حديث « حسن » يا « صحيح » تلقّى شود . در مورد تدليس گفته شده است : « التدليس اخو الكذب » . ب ) تدليس در صفات راوى توسّط ناقلين ، بدين معنا است كه به قصد مخفى داشتن حقيقت ، راوى را با صفاتى يا كنيه‌اى غير واقعى وصف كند يا بنامد . ( 2 ) مضطرب الحديث : يعنى كسى كه احاديث مضطرب نقل مىكند . حديث مضطرب‌حديثى است كه متن يا سندش به گونه‌هاى مختلف نقل شده باشد ، به گونه اى كه شكل اصلى و واقعى آن مشخص نشود .