نمىرود تا چه رسد به يك صحابى » پس فاطمهء زهرا عليها السلام و جابر هر دو از آن منزه و دور هستند . سرانجام ، چگونه است كه نسبت دادن سخنى دروغ به پيامبر از جابر - بلكه از يك مسلمان عادى نيز - گمان نمىرود ، امّا دربارهء فاطمهء زهرا عليها السلام چنين نيست ؟ پس « بايد بىطرف باشيم » و اقرار كنيم كه حق با آن بانوى مطهّر عليها السلام بوده و بىگمان بر او ستم شده است . از اين رو بايسته است كه بدانيم در وراى ماجراى فدك ، مسائل ديگرى مطرح بوده كه از خود فدك و قضاياى آن با اهميّت‌تر و بزرگ‌تر بوده است ( ! ! ) . مطالبهء فدك به عنوان ارث آرى ، سخن صدّيقه طاهره عليها السلام پذيرفته نمىشود و شاهدان او نيز رد مىشوند . . . و اين برخورد بدان معناست كه فدك از جملهء آن چيزهايى است كه رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله بر جا گذاشته است . پس اگر آن دلايل پذيرفته نشد ، اكنون اين حق فاطمه عليها السلام است كه آن را به عنوان ارث پدرى مطالبه كند ، زيرا با نپذيرفتن سخن گذشته آن بانو آن سرزمين تا پايان عمر در تملّك پيامبر صلى اللَّه عليه وآله و پس از فوت جزء ماتَرَك ايشان بوده است ، و بىترديد آن چه از شخص