اين در حالى است كه اينان در آغاز ، از شمار فقيرانى بودند كه هيچ چيزى نداشتند . به عنوان نمونه مىتوانيد وضعيّت زبير را ببينيد . همسرش اسماء دختر ابابكر - آن گونه كه در روايت بُخارى و مسلم آمده است - مىگويد : هنگامى كه زبير مرا به همسرى خود گرفت ، هيچ چيز - جز اسبش - نداشت ، من آن را نگه‌دارى مىكردم و علوفه مىدادم . . . ؛ تا اين كه ابوبكر خدمتكارى برايم فرستاد و رسيدگى اسب از دوشم برداشته شد ، گويا مرا آزاد نمود « 1 » . امّا آن دسته از اصحاب رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله كه خود را از دنيا فارغ كرده بودند و هيچ سيم و زرى از خود به ارث نگذاردند ، تنها آنان پس از پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله شايستگى پيش گامى و الگو بودن براى امّت را داشتند و اينان امير مؤمنان على عليه السلام و شيعيان او مانند ابوذر ، سلمان ، مقداد ، عمّار و امثال آن‌ها هستند . شيعه و سنّى نقل كرده‌اند كه امام حسن عليه السلام فرداى خاكسپارى پدرش حضرت امير عليه السلام خطبه‌اى خواند و فرمود : لقد فارقكم بالأمس رجل ما سبقه الأوّلون بعلم ولا يدركه الآخرون .

--> ( 1 ) سير اعلام النبلاء : 2 / 290 .