بنا بر اين بايستى در پى قرينه‌هايى باشيم كه در اين آيهء مباركه وجود دارد ، تا روشن شود كه واژه ولايت در اين آيه ، به چه معنايى به كار رفته است . معناى ولايت در آيه شريفه بنا بر آن‌چه كه بيان شد قرائن و شواهد متعدّدى در اين آيه وجود دارد كه اثبات مىكند ولايت به همان معنايى است كه شيعيان مىگويند ؛ يعنى : اولويّت ، برترى و سزاوارتر بودن براى به عهده گرفتن امور مسلمانان . قرينه‌ها بر دو گونه‌اند : قرائن مقاميّه و قرائن لفظيّه . قرائن مقاميّه همان دقّت در مقام و زمانى است كه آيه نازل شده است ، و با آن قرائن روشن مىشود كه واژهء ولايت در معناى اولويّت و برترى در سرپرستى امور مسلمانان است . برخى ديگر از قرائن تصريحات خود پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله است كه قرائن « لفظيّه » خوانده مىشوند . پاره‌اى از اين قرائن لفظى ، رواياتى است كه در اين مورد آمده است .