ابن عَدى در شرح حال حافظ ، ابن خَراش « 1 » مىنويسد : « سمعت عبدان يقول : قلت لابن خَراش : حديث ما تركناه صدقه ؟ قال : باطل ، أتّهم مالك بن أوس بالكذب » « 2 » « از عبدان شنيدم كه مىگفت : به ابن خَراش گفتم كه دربارهء حديث « ما تركناه صدقه » چه مىگويى ؟ گفت : سخن باطلى است ؛ به نظر من ، مالك بن اوس آن را ساخته و او دروغگو است » . آرى ، به راستى مىبينيد كه چگونه محكمات قرآن را با يك حديث جعلى - كه اين حافظ بزرگ آن را باطل دانسته است - كنار مىنهند ؟

--> ( 1 ) درگذشتهء سال 283 ه ق . او در معايب شيخين ، دو جلد كتاب نوشته است . به جهت همين دو جلد كتاب ، وى را به شيعه بودن متّهم كرده‌اند ؛ اين در حالى است كه همهء كتاب‌هاى عامّه از قول و آراى ابن خَراش در علم حديث و رجال ، پر است . ملاحظه كنيد و ببينيد كه چگونه ذهبى بر او حمله مىكند و مىگويد : به خدا سوگند ! اين شيخى كه پايش لغزيده ، هموست كه كوشش و تلاشش تباه شده است ؛ چرا كه او حافظ عصر خود بود و در تحصيل علم ، سفرهاى طولانى داشت ، داراى اطّلاعات بسيار بود و احاطهء در علم داشت ؛ امّا بعد از اين ، از علمش بهره نبُرد ( گويى آن‌گاه از علم و دانش خود بهره مىبرند كه فقط به نفع خلفا سخن بگويند ) . ( 2 ) الكامل فى الضعفاء : 5 / 518 .