ميراندى ، تو خود نگهبان آنان باش كه تو بر هر چيز گواه هستى » . در اين سخن ، امير مؤمنان على عليه السلام از شرارت‌ها و كينه‌هايى سخن مىگويد كه در دل قريش پنهان بود و خداوند تا زمانى كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله زنده بود ، از بروز آن‌ها جلوگيرى كرد و پس از ايشان ، آن كينه‌ها بر امير مؤمنان على عليه السلام باريد و وى را در بر گرفت . همچنين آن حضرت عليه السلام در اين سخن ، اشاره مىنمايد كه قريش ، حسن و حسين عليهما السلام را به عنوان انتقام گرفتن از پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه وآله ، خواهند كشت . حضرتش در خطبه‌اى ديگر مىفرمايد : « وقال قائل : إنّك يا بن أبي طالب ! على هذا الأمر لحريص . فقلت : بل أنتم - واللَّه - أحرص وأبعد ، وأنا أخص وأقرب ، وإنّما طلبت حقّاً لي وأنتم تحولون بيني وبينه ، وتضربون وجهي دونه ، فلمّا قرّعته بالحجّة في الملأ الحاضرين هبّ كأنّه بهت لا يدري ما يجيبني به . اللهمّ إنّي استعديك على قريش و من أعانهم ، فإنّهم قطعوا رحمي ، وصغّروا عظيم منزلتي ، وأجمعوا على منازعتي أمراً