زبير » - كه بنى هاشم را در شِعْب محصور ساخته و هيزم جمع كرده بود تا آن‌ها را بسوزاند ، مگر اين كه با او بيعت كنند ؛ - مىگويد : عمر نيز هيزم آماده كرده بود تا خانه را بر كسانى كه از بيعت با ابوبكر سر باز زده بودند ، بسوزاند « 1 » . عُرْوَة بن زبير گويد : « هيزم حاضر كرد » ، ديگران مىگويند : « مقدارى آتش آورد » . آرى ، هيزم آماده بود ، آتش نيز آوردند ؛ آيا مىخواهيد تصريح كنند كه آتش را بر هيزم نهادند ؟ يعنى اگر تصريح نكنند - كه هرگز هم تصريح نمىكنند - در اين خبر ( آتش زدن در خانه ) ، شك - يا تشكيك - مىكنيم ؟ خبرى كه امامانِ ما ، آن را قطعى مىدانند و علما و طائفهء شيعه ، بر آن اتّفاق نظر دارند ؟ ! 4 - آمدن براى سوزاندن عبارت ديگرى كه ديده مىشود ، اين است : « عمر به خانهء على آمد تا آن را به آتش بكشاند » . اين عبارت در برخى از كتاب‌ها ، از جمله كتاب روضة المناظر فى

--> ( 1 ) مروج الذهب : 3 / 86 ، اين سخن را ابن ابى الحديد نيز از قول مسعودى در شرح نهج البلاغه ( 2 / 147 ) آورده است .