و عناد باعث مىشود كه ابن خلدون بگويد : هرگز معاويه اين جنايت را به واسطهء همسر امام حسن عليه السلام ؛ يعنى جعده بنت اشعث انجام نداده است . معاويه چنين نمىكند و اين حرف‌ها از داستان‌هايى است كه شيعيان ساخته‌اند ! « 1 » آرى ، جاى هيچ شك و شبهه‌اى نيست كه قاتل امام مجتبى عليه السلام خود معاويه بوده است و تاريخ نگاران اهل سنّت مىافزايند : وقتى خبر شهادت آن حضرت به معاويه رسيد : أظهر فرحاً وسروراً ، حتّى سجد وسجد من كان معه ؛ « 2 » معاويه چنان از اين خبر شاد شد و خوش‌حالى كرد كه به سجده افتاد و اطرافيان او نيز به سجده افتادند ! پس با اين طرح و نقشه معاويه ، نخستين و بزرگ‌ترين مانع در اجراى طرح جانشينى يزيد از ميان برداشته شد . 2 . سعد بن ابى وقّاص ؛ مانع ديگر سعد بن ابى وقّاص يكى ديگر از موانع بود . او گرچه با امير مؤمنان على عليه السلام رابطهء خوبى نداشت ، با اين حال براى شخص معاويه نيز احترامى قائل نبود ، تا چه رسد به يزيد . به عبارت ديگر ، بىاعتنايى سعد به معاويه به دليل علاقه‌مندى سعد به امير مؤمنان على عليه السلام نبوده است و رفتار سعد درباره معاويه « حبّاً لعلي عليه السلام » نبوده ؛ بلكه « بغضاً لمعاوية » بوده است .

--> ( 1 ) . تاريخ ابن خلدون : 2 / 187 . ( 2 ) . الإمامة والسياسه : 1 / 196 - 197 ؛ ربيع الابرار : 4 / 186 - 187 و 209 .