فضيلتى نقل كند . او پاسخ داد : مگر معاويه فضيلتى دارد كه من آن را نقل كنم ؟ مردم به او حمله كردند . . . منبرش را شكستند . . . او فرار كرد و به خانهء خود پناه برد . خانه‌اش را احاطه كردند و مانع از خروج او از منزل شدند ! بعد از مدّتى فردى به او دست‌رسى پيدا كرد و به او گفت كه از منزل خارج شو و حديثى در فضيلت معاويه روايت كن تا از شرّ مردم راحت شوى ! حاكم نيشابورى در جواب او گفت : لا يجئ من قلبي ؛ « 1 » از دلم نمىآيد . گفتنى است كه بررسى ديدگاه علماى اهل سنّت دربارهء معاويه ، فرصتى ديگر مىطلبد . « 2 » بنا بر آن‌چه گفته شد ، تجليل و احترام به معاويه و يزيد در اين اندازه اختصاص به گروهى از مسلمانان دارد و حتّى ديگر فرق مسلمان از اهل سنّت نيز به اين سخنان و ديدگاه‌ها معتقد نيستند .

--> ( 1 ) . سير أعلام النبلاء : 17 / 175 ؛ الوافي بالوفيات : 3 / 260 ؛ تاريخ الاسلام ذهبى : 28 / 132 ؛ المنتظم : 7 / 75 . گفتنى است در آن زمان نيشابور حوزه علميهء اهل سنّت در ايران بوده است و حاكم نيشابورى از علماى آن ديار بوده و به فارسى در پاسخ آن فرد گفت : « از دلم نمىآيد » . ( 2 ) . چندى پيش در سفرى به مدينهء منوّره ، كتابى به دستم رسيد . اين كتاب را يكى از محقّقين معاصر تأليف نموده و در آن احاديثى را كه در سرزنش معاويه و پدرش ابوسفيان از پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله وارد شده ، جمع آورى و با نام « أقوال الرسول الأعظم سيدنا محمّد صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم وأقوال أصحابه الكرام في معاوية بن أبي سفيان » چاپ نموده است . وى بر اساس مبانى و ديدگاه دانشمندان رجال شناس اهل سنّت ، اين احاديث را مورد بررسى قرار داده و بر آن‌ها مهر صحّت و تأييد زده است .