سخن مركز واقعه تاريخى ، عقيدتى عاشورا ، واقعه‌اى است كه نام و ياد آن با اشك و آه و غم و اندوه هم‌راه بوده و شوق سوختن براى مصائب اهل بيت عليهم السلام ، در دل هر مسلمان ، به ويژه شيعه و بلكه در دل هر انسان آزادانديشى موج مىزند ؛ به گونه‌اى كه هويت مكتب اهل بيت عليهم السلام را شكل مىبخشد . بديهى است كه در ميان حوادث و وقايع تاريخ اسلام ، واقعهء عاشورا ، نقش عظيم و تعيين كننده‌اى در روشن‌گرى راه هدايت براى جوامع بشرى داشته و دارد . به راستى آن چه در اين واقعهء عظيم جلوه و فروغ خاصى دارد ، سيره و روش ائمه اطهار عليهم السلام در زنده نگه داشتن اين حماسه و فرهنگ عاشوراست . پيشوايان معصوم عليهم السلام به رغم محدوديت‌هاى سختى كه در دوران امامت خويش داشتند و حاكمان مستبد اموى و عباسى بر شهرهاى اسلامى حكمرانى مىكردند ؛ با بهترين شيوه‌ها و برترين موضع‌گيرىها از فرهنگ عاشورا به شايستگى پاسدارى نمودند و جوامع انسانى را به اين شاه راه هدايت رهنمون شدند . در طول تاريخ در برابر شكوه و عظمت اين واقعه عظيم تاريخى ، كوردلانى به تلاش و تكاپو افتادند تا به گونه‌اى نام و ياد اين واقعه را به فراموشى سپرده شود ؛ بلكه در صورت امكان بتوانند اين مشعل فروزان را خاموش نمايند . اما سپيدباورانى از دانشمندان بزرگى كه در مكتب اهل بيت عليهم السلام پرورش