يا خيثمة ! نحن شجرة النبوّة وبيت الرحمة ومفاتيح الحكمة ومعدن العلم وموضع الرسالة و مختلف الملائكة وموضع سرّ اللَّه و نحن وديعة اللَّه في عباده ونحن حرم اللَّه الأكبر ونحن ذمّة اللَّه . . . ؛ « 1 » اى خيثمه ! ما درخت نبوّت ، خانه رحمت ، كليدهاى حكمت ، كانون دانش و علم ، جايگاه رسالت و محل آمد و شد ملائكه و محل راز خداوند هستيم . ما امانت خدا در ميان بندگانش ، حرم بزرگ خداوند و امان خدا هستيم . . . . هم‌چنين در الكافى در روايت ديگرى آمده كه امام صادق عليه السلام به ابوبصير كه كنيه‌اش ابومحمّد بوده مىفرمايند : يا أبا محمّد ! إنّ عندنا - واللَّه - سرّاً من سرِّ اللَّه وعلماً من علم اللَّه ؛ اى ابامحمّد ! به خدا سوگند ، همانا كه سرّى از سرّ خدا و علمى از علم خدا در نزد ماست . اگر در اين روايت حرف « من » تبعيضيّه باشد معلوم مىشود كه برخى از امور حتّى به اهل بيت عليهم السلام هم گفته نشده است و چون گفته نشده ، از آن‌ها به سرّ تعبير مىشود كه حضرت در ادامهء روايت فرمودند : ما يحتمله ملكٌ مقرّبٌ ولا نبيٌّ مرسلٌ ولا مؤمنٌ امتحن اللَّه قلبه للإيمان . واللَّه ما كلّف اللَّه ذلك أحداً غيرنا ولا استعبد بذلك أحداً غيرنا و إنّ عندنا سرّاً من سرّ اللَّه وعلماً من علم اللَّه أمرنا اللَّه بتبليغه . . . ؛ « 2 » هيچ فرشته مقرّب و نبى مرسل و و مؤمنى كه خدا دلش را به ايمان آزموده باشد تحمّل آن را نتواند داشت .

--> ( 1 ) . همان : 77 ، حديث 6 ، الكافى : 1 / 221 ، حديث 3 ( 2 ) . الكافى : 1 / 402 ، حديث 5