هي في ولد عليّ وفاطمة عليهم السلام ؛ « 1 » اين آيه درباره فرزندان على و فاطمه عليهم السلام نازل شده است . و در كتاب الكافى از امام باقر عليه السلام در ذيل ادامهء آيه شريفه « فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ » مىفرمايد : السابق بالخيرات : الإمام ، والمقتصد : العارف للإمام ، والظالم لنفسه : الّذي لا يعرف الإمام ؛ « 2 » امام ، همان شتاب كننده به نيكىهاست ، معتدل و ميانه‌رو كسى است كه حق امام را بشناسد و ستمگر به خويش كسى است كه امام را نشناسد . در اين زمينه روايتى از امام صادق عليه السلام نقل شده كه بعضى ادّعا كردند كه اين آيه در فاطميان ظهور دارد . زيديه ادّعا كرده‌اند كه اين آيه دربارهء آن‌ها نازل شده است ، امام صادق عليه السلام مىفرمايد : ليس حيث تذهب ليس يدخل في هذا من أشار بسيفه و دعا الناس إلى خلاف . فقلت : فأيّ شيء الظالم لنفسه ؟ قال : الجالس في بيته لا يعرف حقّ الإمام ، والمقتصد : العارف به حق الإمام ، والسابق بالخيرات : الإمام ؛ « 3 » چنان كه تو پندارى نيست . كسى كه شمشير كشد و مردم را به مخالفت فرا خواند در اين آيه داخل نيست . عرض كردم : پس ستمگر به خويشتن كيست ؟

--> ( 1 ) . بصائر الدرجات : 65 ( باب 21 ) ( 2 ) . الكافى : 1 / 214 ، حديث 1 ، بحار الأنوار : 23 / 223 ، حديث 35 ( 3 ) . همان : 1 / 214 ، حديث 2