في وجه رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله . فقلت : يا رسول اللَّه ! هذا مكان العائذ بعثتني مع رجلٍ وأمرتني أن اطيعه ففعلت ما أرسلت به . فقال رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله : لا تقع في عليٍّ ، فإنّه منّي وأنا منه وهو وليّكم بعدي وأنّه منّي وأنا منه وهو وليّكم بعدي ؛ « 1 » پيامبر اكرم دو لشكر به سوى يمن فرستادند ، فرمانده يك لشكر امير مؤمنان على عليه السلام بودند . پيامبر فرمودند : اگر در جايى به هم رسيديد كه با هم يك لشكر شديد پس على فرمانده همه است . بريده گويد : با قبيله‌اى از اهل يمن مواجه و درگير شديم ، مسلمانان بر مشركان غالب شدند و مقدارى غنايم و اسرايى براى مسلمانان به دست آمد ، على عليه السلام كنيزى براى خود برگزيد . خالد بن وليد نامه‌اى به پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله نوشت و حامل نامه من بودم ، وقتى نامه را به پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله دادم ديدم ناراحت شدند ، از اين رو گفتم : من عذرخواهى مىكنم ، شما مرا جزء لشكر خالد فرستاديد و به من فرموديد كه امر او را اطاعت كنم ، او هم به من دستور داد كه اين نامه را به شما برسانم . رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمود : انتقادى ، شكايتى ، حرفى نسبت به على نزن ! چرا كه او از من است و من از او هستم و او پس از من ولىّ و سرپرست شماست . حديث ولايت به روايت ترمذى ترمذى نيز حديث ولايت را از عمران بن حصين نقل مىكند : قال : بعث رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله جيشاً واستعمل عليهم علي بن أبي طالب فمضى في السرية ، فأصاب جارية فأنكروا عليه . وتعاقد أربعةٌ

--> ( 1 ) . مسند ، احمد بن حنبل : 5 / 356