معلوم است كه نه ؛ بلكه به توسّط انبيا ، اوليا ، ملائكه و مأمورينى كه در آن جا هستند و مقرّبينى كه در دستگاه ربوبى او مىباشند و متصدّى اين امورند انجام مىگيرد . خداوند متعال در قرآن مجيد داستان حضرت داوود عليه السلام را مطرح مىكند ، امتياز آن حضرت در اين عالَم نسبت به ديگر انبيا اين بوده كه بر اساس واقع فصل الخطاب داشته و حق را از باطل جدا مىكرده ، آن جا كه مىفرمايد : « وَآتَيْناهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطابِ » ؛ « 1 » و ما به او هم حكمت و دانش داديم و هم عقل قضا و داورى . در روايات آمده است كه حضرت ولى عصر عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف آن گاه كه ظاهر شوند و حكومت برقرار كنند طبق روش حضرت داوود عليه السلام حكم مىكنند . ابان مىگويد : از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : لا تذهب الدنيا حتّى يخرج رجل منّي يحكم بحكومة آل داود ولا يسأل بيّنة يعطي كلّ نفس حكمها . « 2 » در روايت ديگرى ابوعبيده مىگويد : امام صادق عليه السلام فرمود : إذا قام قائم آل محمّد حكم به حكم داود وسليمان ، لا يسئل الناس بيّنة . « 3 » فرق حضرت داوود عليه السلام و پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله در قضاوت از اين جهت است كه حضرت داوود از مدّعى بيّنه مطالبه نمىكند ، ولى پيامبر اكرم با بيّنات و سوگندها حكم مىكند . امام صادق عليه السلام از پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله نقل مىكنند كه فرموده :

--> ( 1 ) . سوره ص ( 38 ) : آيه 20 ( 2 ) . الكافى : 1 / 398 ، حديث 2 ، بحار الأنوار : 52 / 320 ، حديث 22 ( 3 ) . همان : 279 ، حديث 3 ، همان : حديث 24