الفصل : إبانة أحد الشيئين من الآخر حتّى يكون بينهما فرجة . . . نحو قوله : « إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ ميقاتُهُمْ أَجْمَعينَ » « 1 » أي اليوم يبيّن الحق من الباطل ويفصل بين الناس بالحكم . . . وفصل الخطاب ما فيه قطع الحكم و حكم فيصل ولسان مفصل . . . . « 2 » بنابراين ، فصل ، جدا كردن حق از باطل ، راست از دروغ و روشن شدن حقايق و مميّز شدن درست از نادرست است . با توجّه به آن چه در فراز پيشين گذشت روشن شد كه خداوند متعال فصل الخطاب را نزد ائمّه عليهم السلام قرار داده است ، و روايات وارده در اين كه خدا « فصل الخطاب » را به ما ائمّه عطا كرده و نزد ماست . . . فراوان است . در روايتى امام صادق عليه السلام مىفرمايد : امير مؤمنان على عليه السلام فرمودند : واللَّه ، لقد أعطاني اللَّه . . . فصل الخطاب ؛ « 3 » به خدا سوگند ! خداوند مقام فصل الخطاب را به من عطا كرده است . فصل الخطاب از ديدگاه قرآن و حديث براى فصل الخطاب معانى متعدّدى مىشود تصوير كرد ؛ ولى بهتر اين است كه اول به قرآن مجيد مراجعه شود . خداى عزوجل در آيه‌اى مىفرمايد : « هذا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ » ؛ « 4 » امروز همان روز جدايى است ( جدايى حقّ از باطل ) كه شما آن را تكذيب مىكرديد .

--> ( 1 ) . سوره دخان ( 44 ) : آيه 40 ( 2 ) . المفردات فى غريب القرآن : 381 ( 3 ) . بصائر الدرجات : 221 ، حديث 4 ، الخصال : 414 ، حديث 4 ، بحار الأنوار : 39 / 336 ، حديث 5 ( 4 ) . سوره صافات ( 37 ) : آيه 21