در آيه ديگرى مىفرمايد : « بَلْ جاءَهُمْ بِالْحَقِّ وَأَكْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ كارِهُونَ » ؛ « 1 » بلكه او حق را براى آنان آورده ، ولى بيشتر آنان از حق ناخرسند هستند . با توجّه به اين آيات به راستى آيا مىشود انسانِ عاقل از حق خوشش نيايد ؟ چرا بايد حق تلخ باشد ؟ كه در روايتى آمده است : « الحق مرٌّ » ؛ حق ، تلخ است . چرا حق در ذائقه انسان تلخ است ؟ آيا اين نَفْس حق است كه در ذائقهء انسان تلخ است يا نَفْس خود انسان است كه حق را تلخ مىبيند ؟ اين بيان قرآن كريم است كه مىفرمايد : « بَلْ جاءَهُمْ بِالْحَقِّ وَأَكْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ كارِهُونَ » ؛ بلكه او حق را براى آنان آورده ، ولى بيشتر آنان از حق ناخرسند هستند . با استفاده از آيات قرآن مجيد معلوم شد كه امام و امامت چنين است ، ما بايد به آن شناخت پيدا كنيم و اعراض ما و عدم اعراض ما براى او نفع و ضررى ندارد و هرگز حق ، از افكار ، اهوا و اميال ما پيروى نخواهد كرد . عجيب است كه بنا به روايات تاريخ و سيره ، امير مؤمنان على عليه السلام هيچ تغييرى نكردند ؛ چه آن وقتى كه مردم بعد از 25 سال كه آن حضرت كنار بودند به ايشان رو آوردند و چه آن وقتى كه مردم از آن حضرت اعراض كرده بودند ، هيچ فرقى برايشان نكرده بود ؛ چرا كه شأن حق ، چنين است و حق با اهل بيت عليهم السلام است و هرگز حق از اهل بيت و اهل بيت از حق جدا نمىشوند .

--> ( 1 ) . سوره مؤمنون ( 23 ) : آيه 70