قاصر خودمان تعيين كنيم و حدّ و حدودى براى آن‌ها قرار بدهيم كه اگر بيش از آن حدّ به نظر رسيد آن را به غلوّ نسبت دهيم . پس همه اين مطالب را بايد در نظر داشت و اگر جز اين باشد مقصّر خواهيم بود و مقصّر نيز زاهق خواهد بود ، چرا زاهق ؟ كلمهء « زهق » يعنى هلك ، تلف و بطلَ . « 1 » سرّ مطلب در اصل وجوب نصب امام است . ما بنابر مبانى عدلى نصب امام را بر خداوند متعال واجب دانستيم و معرفت امام از نظر عقلى و نقلى واجب است . در حديث قطعىّ الصدور آمده كه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمودند : من مات و لم يعرف إمام زمانه مات ميتةً جاهليةً ؛ « 2 » كسى كه بميرد و امام زمانش را نشناسد به مرگ جاهليّت مرده است . طبيعى است اگر كسى بر معرفت و تبعيّت از روى معرفت كوتاهى كند ، مرگ او ، مرگ جاهلى خواهد بود و آن مساوى با زهوق و تلف شدن است . پس وقتى حكمت نصب امام در امّت معلوم شد و فايده معرفت امام را دانستيم خواهيم فهميد كه عدم معرفت چه نتيجه‌اى در پى دارد . در حديث ديگرى

--> ( 1 ) . كتاب العين : 3 / 363 ، صحاح اللغه : 4 / 1493 ، لسان العرب : 10 / 147 ، قاموس المحيط : 3 / 243 ، مجمع البحرين : 2 / 298 ، تاج العروس : 13 / 204 ( 2 ) . اين حديث با متون متفاوتى در منابع بسيارى آمده است از جمله : المحاسن : 1 / 154 ، حديث 79 ، الامامة والتبصره : 2 ، كفاية الأثر : 296 ، وسائل الشيعه : 16 / 246 ، حديث 23 ، المناقب ، ابن شهرآشوب : 1 / 212 و 3 / 18 ، الكافى : 1 / 377 ، حديث 3 ، الخصال : 479 ، عيون اخبار الرضا عليه السلام : 2 / 59 ، حديث 20 ، كمال الدين : 409 ، بحار الأنوار : 32 / 321 ، حديث 292 ، العمده : 471 ، حديث 991 ، مسند ، احمد بن حنبل : 4 / 96 ، مجمع الزوائد : 5 / 224 ، مسند ابى داود : 259 ، المعيار والموازنه : 24 ، المصنّف : 8 / 598 ، حديث 42 ، مسند ابى يعلى : 13 / 366 ، حديث 7375 ، صحيح ابن حبّان : 10 / 434 ، المعجم الكبير : 19 / 388 ، المعجم الأوسط : 6 / 70 ، كنز العمّال : 1 / 103 ، حديث 464