اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنينَ » ؛ « 1 » « آنان كه در راه ما جهاد كنند قطعاً به راه‌هاى خود هدايتشان خواهيم كرد و به راستى كه خدا با نيكوكاران است » فرموده‌اند : نزلت فينا أهل البيت ؛ « 2 » اين آيه دربارهء ما اهل بيت نازل شده است . منظور اين است كه مقصود از اين آيه ما هستيم ، نه از باب اين كه ما مصداقيم ؛ مصداق تام ؛ چرا كه غير ائمّه نمىتوانند مصداقيت داشته باشند . بلى كسانى كه واقعاً در اين مسير حركت مىكنند ، مىگوييم : آنان در اين مسير در حركت‌اند . در روايتى امام باقر عليه السلام مىفرمايد : هذه الآية لآل محمّد ولأشياعهم ؛ « 3 » اين آيه درباره آل محمّد عليهم السلام و پيروانشان مىباشد . اما به نحو اطلاق فقط ائمّه عليهم السلام هستند كه « جهاد في اللَّه حقّ جهاده » را انجام دادند . اين تعبير با اين خصوصيّات بر غير معصومين صدق نمىكند . و اگر شاگردان و تربيت شدگان مكتبشان در اين مسير قدم برداشتند ، اين‌ها مصداقيت پيدا نمىكنند تا بگوييم : اين هم مصداق ، آن هم مصداق ، امّا آن اتم از اين ! به عبارت ديگر ، مصداقيت نسبت به اين آيات ، آن جايى است كه عصمت باشد ، اين رسوخ در علم و اين « جهاد في اللَّه حق جهاده » با عصمت همراه است . و گرنه حق جهاد به آن بيانى كه گفتيم در خارج تحقق پيدا نكرده است مگر در نزد معصومان از

--> ( 1 ) . سوره عنكبوت ( 29 ) : آيه 69 ( 2 ) . الاختصاص : 127 ، بحار الأنوار : 24 / 150 ، حديث 35 به نقل از كنز الفوائد : 223 ، شواهد التنزيل : 1 / 569 ، حديث 607 ( 3 ) . تفسير القمى : 2 / 151 ، بحار الأنوار : 24 / 43 ، حديث 3