به هر حال ، ائمّه عليهم السلام چنين هستند ؛ نه از روى خوف و نه از روى طمع با خود خدا كار دارند ؛ بلكه جهادشان فى اللَّه است ، كلمه « سبيل » هم نبايد فاصله باشد ، آن‌ها داراى همهء كمالات الاهى شدند و مظاهر صفات حق گرديدند و هر آن چه از كمالات بين مردم وجود دارد به بركت آن‌ها بوده و هست . و نيز ائمّه براى دعوت به خدا و حفظ دين با دشمنان جهاد نمودند . و در جهاد با نفس مقتداى همه اهل اين معانى گشتند . ائمّه جهاد في اللَّه حقّ جهاده داشته‌اند . معناى « حق الجهاد » راغب اصفهانى دربارهء كلمهء « جهاد » سخن لطيفى دارد ، مىنويسد : والجهاد ثلاثة أضرب : مجاهدة العدوّ الظاهر ، ومجاهدة الشيطان ، ومجاهدة النفس . وتدخل ثلاثتها في قوله تعالى : « وَجاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ » « 1 » . . . . « 2 » حق يعنى چه ؟ راغب اصفهانى انصافاً نكات مفيد و لطيفى در كتاب المفردات فى غريب القرآن دارد ، وى درباره كلمه « حق » مىگويد : والرابع : للفعل والقول الواقع بحسب ما يجب و به قدر ما يجب وفي الوقت الّذي يجب ؛ « 3 » وقتى كار در وقت خود و با شكل خود و با مقدار خود و در حال خود انجام بشود ، حق مىگويند .

--> ( 1 ) . سوره حج ( 22 ) : آيه 78 ( 2 ) . المفردات فى غريب القرآن : 101 ( 3 ) . همان : 125