به نظر مىرسد كه در امّت‌هاى پيشين و اديان گذشته نماز بوده ، امّا نمازى كه پيامبر صلى اللَّه عليه وآله آوردند و به امّت تعليم كردند قطعاً از حيث اسرار و آثار با آن نمازها تفاوت دارد . از طرفى بنابر تعبيرى كه گفتيم بقاى اين دين - يا يكى از مبقيات آن - نماز است ، يا اصلًا نماز ، دين است . پس آن‌هايى كه با اسلام دشمنى داشتند با نماز دشمنى داشتند و همواره در صدد از بين بردن ، يا تحريف و يا تصرّف در اين نماز بودند . براى روشن شدن اين مطلب در اين آيه از قرآن مجيد دقّت بكنيد كه مىفرمايد : « يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لاتَتَّخِذُوا الَّذينَ اتَّخَذُوا دينَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا مِنَ الَّذينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِياءَ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنينَ * وَإِذا نادَيْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ اتَّخَذُوها هُزُوًا وَلَعِبًا » ؛ « 1 » اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! آن‌هايى را كه دين شما را مسخره مىكنند و به بازى مىگيرند ؛ چه آن‌ها كه از اهل كتابند و چه آن‌هايى كه كافرند و خدا را قبول ندارند هيچ يك را دوست خود مگيريد و تقواى خدا پيشه كنيد اگر به خدا ايمان داريد . و هنگامى كه شما مردم را به نماز مىخوانيد آن را به مسخره و بازى مىگيرند . چرا به مؤمنان گفته مىشود كه با اين گونه افراد رابطه برقرار نكنيد تا اين‌ها در شما اثر نكنند ؟ براى اين كه دين اسلام و روح آن ، نماز است و چون مىخواستند با دين مبارزه كنند ، با نماز مبارزه مىكردند و اين حالت در بين اصحاب پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله تا آخر عمر آن حضرت بوده و عجيب است . اين آيه در سورهء مائده آمده است كه دربارهء اين سوره اين گونه ادّعاى اجماع كرده‌اند :

--> ( 1 ) . سوره مائده ( 5 ) : آيه‌هاى 57 و 58