پذيرفتند ، و مىدانستى كه آن‌ها به اين عهد وفا دارند ، پس آن‌ها را پذيرفتى و به خود نزديك كردى و براى آنان يادى بلند و ستايش ارجمند مقرّر كردى . آرى ، خدا اين مقامات را به ائمّه عليهم السلام عنايت فرمود ، چون مىدانست صبر مىكنند ، و واقعاً هم صبر كردند . ائمّه مصداق اين آيه هستند كه مىفرمايد : « وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ اْلأَمْوالِ وَاْلأَنْفُسِ وَالثَّمَراتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرينَ * الَّذينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ * أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ » ؛ « 1 » به طور مسلّم ما همهء شما را با امورى هم‌چون ترس ، گرسنگى ، زيان مالى و جانى و كمبود ميوه‌ها آزمايش مىكنيم و بشارت بده به صابران و استقامت كنندگان ؛ كسانى كه هر گاه مصيبتى به آن‌ها برسد مىگويند : ما از آنِ خدا هستيم و به سوى او باز مىگرديم . اين‌ها كسانى هستند كه درود و رحمت خدا شامل حالشان شده و آنان هدايت يافتگان هستند . ايشان صبر كردند تا رسيدند به اين كه : « إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرينَ » ؛ « 2 » به راستى كه خدا با صابران و استقامت كنندگان است .

--> ( 1 ) . سوره بقره ( 2 ) : آيه 155 - 157 ( 2 ) . همان : آيه 153 و سوره انفال ( 8 ) : آيه 46