و در مجمع البحرين آمده : « الجليل » من أسمائه تعالى ، وهو راجع إلى كمال الصفات ، كما أنّ « الكبير » راجع إلى كمال الذات ، و « العظيم » راجع إلى كمال الذات والصفات . « 1 » چنان كه گفتيم : از جملهء « اصطفاكم بعلمه » به بعد ، به برخى از مقامات خدادادى ائمّه چون : علم ، قدرت ، هدايت ، حكمت و طهارت . . . اشاره شده ، در اين فراز خشوع و خضوع ائمّه است در برابر جامعيت خدا آن صفات را در حدّ كمال مطلق ، و اين كه هر چه دارند از اوست كه دارنده همهء آن‌ها در اعلى مراتب مىباشد . همهء بندگان ، خدا را تعظيم مىكنند و در برابر جلال او كوچكى دارند ، امّا هر كه به قدر معرفت خويش ، پس تعظيم ما كجا و تعظيم ائمّه كجا ؟ ! بزرگ شمارندگان شأن خدا وَاكْبَرْتُمْ شَأْنَهُ ؛ و شأن او را بزرگ شمرديد . راغب اصفهانى مىگويد : أكبرت الشيء : رأيته كبيراً ، قال : « فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَكْبَرْنَهُ » ، « 2 » والتكبير يقال لذلك ولتعظيم اللَّه تعالى بقولهم : اللَّه أكبر . . . . « 3 » شأن چيست ؟ راغب اصفهانى در معناى « شأن » مىگويد :

--> ( 1 ) . مجمع البحرين : 1 / 389 ( 2 ) . سوره يوسف ( 12 ) : آيه 31 ( 3 ) . المفردات فى غريب القرآن : 422