نقش ائمّه عليهم السلام در برابر مقامات اعطايى الاهى فَعَظَّمْتُمْ جَلالَهُ ، وَاكْبَرْتُمْ شَأْنَهُ ، وَمَجَّدْتُمْ كَرَمَهُ ، وَادَمْتُمْ ذِكْرَهُ ، وَوَكَّدْتُمْ ميثاقَهُ ، وَاحْكَمْتُمْ عَقْدَ طاعَتِهِ ، وَنَصَحْتُمْ لَهُ فِى السِّرِّ وَالْعَلانِيَةِ ، وَدَعَوْتُمْ الى سَبيلِهِ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ ، وَبَذَلْتُمْ انْفُسَكُمْ فِى مَرْضاتِهِ ، وَصَبَرْتُمْ عَلى ما اصابَكُمْ فِى جَنْبِهِ ، وَاقَمْتُمُ الصَّلاةَ ، وَآتَيْتُمُ الزَّكاةَ ، وَامَرْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ ، وَنَهَيْتُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ ، وَجاهَدْتُمْ فِى اللَّهِ حَقَّ جِهادِه ، حَتّى اعْلَنْتُمْ دَعْوَتَهُ وَبَيَّنْتُمْ فَرائِضَهُ وَاقَمْتُمْ حُدُودَهُ وَنَشَرْتُمْ شَرايِعَ احْكامِهِ ، وَسَنَنْتُمْ سُنَّتَهُ ، وَصِرْتُمْ فِى ذلِكَ مِنْهُ الَى الرِّضا ، وَسَلَّمْتُمْ لَهُ الْقَضاءَ وَصَدَّقْتُمْ مِنْ رُسُلِهِ مَنْ مَضى ؛ از اين رو شما نيز جلال او را با شكوه و شأن او را بزرگ شمرديد ، كرمش را ستوديد ، ذكرش را ادامه داديد ، پيمانش را محكم نموديد ، معاهده اطاعت او را استوار ساختيد ، در پنهان و آشكار به خلق پند داديد ، با حكمت و پند نيكو به راه او فرا خوانديد ، جانتان را در راه رضاى او فدا ساختيد و بر مصايبى كه در اين راستا از امّت به شما رسيد ، شكيبايى ورزيديد . شما نماز را برپا داشتيد و زكات را پرداختيد ، به معروف فرمان داديد و از منكر باز داشتيد و در راه خدا به شايستگى و به حقيقت جهاد كرديد ؛ تا اين كه دعوتش را آشكار و واجباتش را بيان كرديد ، حدودش را اقامه نموديد ، دستورات احكامش را نشر داديد ، سنّت‌هاى او را عملى كرديد و در اين كار به مقام خشنودى او نايل گشته و به قضاى او تن داديد و پيامبران پيشين او را تصديق كرديد .