با توجّه به اين خصوصياتى كه در آيهء مباركه اخذ شده ، اين آيهء بيان‌گر عصمت اهل بيت عليهم السلام مىباشد . از سوى ديگر ، فعل‌هاى « يريد » و « ليذهب » در آيهء مباركه به خداوند متعال مستند شده ، آن سان كه در زيارت جامعه عبارت « عصمكم » به خداوند متعال مستند شده است . چگونگى دلالت آيه بر عصمت آيه با اين خصوصيات چگونه بر عصمت دلالت دارد ؟ پاسخ اين سؤال با تأمّل در آن چه گفتيم واضح است ؛ چرا كه وقتى اراده تكوينى شد ، ارادهء تكوينى خداوند متعال تخلّف‌پذير نيست ، و از طرفى واژهء « رجس » عام است . پس رجس به تمام معنا به ارادهء خداوند متعال از اهل بيت دفع شده است و اين معناى عصمت است . اهل بيت چه كسانى هستند ؟ بحث ديگر اين كه « اهل بيت » چه كسانى هستند ؟ اهل سنّت خيلى تلاش مىكنند كه آيه را از خمسهء طيّبه يا منحرف كنند يا دست‌كم ديگران را شريك قرار دهند . وقتى پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله آيه‌اى را تفسير كنند و مصداقى را بر آن معيّن نمايند و اين موضوع به سند صحيح به ما برسد ، كسانى كه نام خود را اهل سنّت مىگذارند چرا اين سنّت را اخذ نمىكنند ؛ اگر مراد از سنّت ، سنّت رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله است ؟ براى نمونه در مسند احمد آمده است : عطاء بن ابى رباح گويد : حدّثني من سمع أمّ سلمة تذكر أنّ النبي صلى اللَّه عليه وآله كان في بيتها فأتته فاطمة ببرمة فيها خزيرة ، فدخلت بها عليه ، فقال لها : ادعي زوجك وابنيك . قالت : فجاء علي والحسين والحسن ، فدخلوا عليه فجلسوا يأكلون من تلك الخزيرة وهو على منامة له على دكان تحته كساء له خيبري . قالت :