السيد علي الحسيني الميلاني

188

با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى)

چند قول وجود دارد . امّا شايد بهترين آن‌ها اين است كه در تفسير قمّى آمده است : قال : كان في علم اللَّه أنّهم يصبرون على ما يصيبهم فجعلهم أئمّة . « 1 » خلاصه ، خدا چون مىدانست ائمّه عليهم السلام در آينده در برابر ناملايمات صبر خواهند كرد ، آن‌ها را از قبل و پيش از خلقت « ائمّه » قرار داد . براى توضيح مطلب مثال مىزنيم : اگر كسى مشغول تحصيل در درسى باشد و استاد بداند كه اين شخص در آخر سال بهترين نمره را خواهد آورد ، استاد در اول سال به دادن نمره و نقل آن شاگرد به رتبهء بالاتر مبادرت مىنمايد ، و اين جريان مكرراً واقع شده است . اين تصميم ، از كجا سرچشمه گرفته است ؟ اين تصميم دو طرف دارد : 1 . اهتمام شاگرد به درس و تحصيل با اختيار همراه با شوق به علم به طورى كه توجّه استاد و اداره مدرسه را جلب نموده است . 2 . آگاهى مسئولين مدرسه از حال شاگرد . آيا عصمت داراى مراتب است ؟ مطلب پنجم . آيا عصمت داراى مراتب هست يا نه ؟ به سخن ديگر ، آيا عصمت حقيقت تشكيكى است يا نه ؟ بنابر نظر بزرگان در حقيقت عصمت كه لطف الاهى است و معصوم به لطف خداوند متعال حالتى دارد كه با وجود آن ، داعى بر فعل حرام و ترك واجب ندارد و از او خطا ، سهو و نسيان سر نمىزند ، نمىتوانيم تشكيكيّت عصمت را درك كنيم و براى

--> ( 1 ) . تفسير القمى : 2 / 170