نزلت هذه الآية في ولد فاطمة سلام اللَّه عليها خاصّة ، « وَجَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ . . . » ؛ « 1 » اين آيه در خصوص فرزندان فاطمه سلام اللَّه عليها نازل شده است كه ( مىفرمايد : ) « و از آنان امامان و پيشوايانى قرار داديم . . . » . البته ائمّه اطهار عليهم السلام صبر كردند و مظهر صبر به معناى گستردهء آن بودند . آن گاه خداوند متعال آن‌ها را براى امامت نصب و براى هدايت جعل كرد و آن هدايت خاصّه ، بعد از آن خصوصيّات به آن‌ها داده شد و آنان خود هادى و هدايت‌گر شدند . اگر ما به هر مقدارى كه با خداوند متعال مركز عزّت ارتباط داشته باشيم ، نه تنها عزّت مىيابيم ؛ بلكه خود ما براى ديگران منشأ عزّت مىشويم . از اين رو است كه دربارهء علما رواياتى آمده كه اگر كسى داراى علوم اهل بيت عليهم السلام باشد قهراً عزّت پيدا مىكند و عزّت بخش مىشود . در روايتى امير مؤمنان على عليه السلام مىفرمايند : من جالسَ العلماء وقّر ؛ « 2 » هر كس با عالمان بنشيند ، عظمت يابد . مجالست با علما عزّت مىآورد ؛ به خاطر اين كه عالم مقدارى از علوم اهل بيت عليهم السلام را دارد . و كسى كه با اين عالم معاشرت و مجالست مىكند در جامعه مورد احترام خواهد بود . بنابراين ، ائمّه عليهم السلام هدايت را از خداوند متعال دريافت كردند و آن گاه خود

--> ( 1 ) . تأويل الآيات : 2 / 444 - 445 ، حديث 8 ، بحار الأنوار : 24 / 158 ، حديث 23 ، تفسير فرات كوفى : 329 ، حديث 449 ، شواهد التنزيل : 1 / 583 ، حديث 625 ( 2 ) . كنز الفوائد : 147 ، بحار الأنوار : 1 / 205 ، حديث 30