كذا و كذا ؛ « 1 » از سياق آيات نيز چنين به دست مىآيد كه همان معناى لغوى مورد توجّه است و آن جمع كردن از مواضع و مكان‌هاى مختلف و متشتت است ؛ پس به اين وسيله خواسته است تا براى بيان هدايت به صراط مستقيمى كه بعداً ذكر مىكند مقدمه چينى كرده باشد ، گويى فرموده است : ما تمامى انبيا را كه در طول تاريخ متفرق بوده و هر يك در زمانى مىزيسته‌اند جمع كرديم و در يك جا و با ضميمه كردن يكى به ديگرى و با عنايت خود ، به سوى راه راست هدايت كرديم . كوتاه سخن اين كه خداوند متعال ائمّه اطهار عليهم السلام را هم‌چون انبيا براى خودش ساخته و اين‌ها را براى خودش اختصاص داده است و به گونه‌اى اين‌ها را ساخته كه براى آن هدايت خاصّى كه خودش براى اين مراتب از عبادش قرار داده ، آماده كرده است . اين مفاد آياتى است كه پيش‌تر خوانديم ، و ائمّه عليهم السلام در ذيل اين آيات سخنانى دارند . در تفسير نور الثقلين ، مجمع البيان ، كتاب المناقب ابن شهرآشوب و برخى كتاب‌هاى ديگر در ذيل بعضى از اين آيات - سورهء مريم - از امام سجّاد عليه السلام اين گونه نقل شده كه فرمودند : نحن عنينا بها ؛ « 2 » مراد - از اين‌ها - ما هستيم . آلوسى در تفسير روح المعانى در ذيل آيهء سورهء مريم ، اين روايت را ذكر مىكند و مىگويد : آرى ، اين‌ها روايات شيعيان است .

--> ( 1 ) . تفسير الميزان : 7 / 247 ( 2 ) . تفسير مجمع البيان : 6 / 431 ، تفسير الميزان : 14 / 80 ، المناقب ، ابن شهرآشوب : 3 / 273 ، تفسير نور الثقلين : 3 / 351 حديث 114 ، بحار الأنوار : 11 / 17 و 24 / 147 ، حديث 21 ، تفسير الصافى : 3 / 286