نقل مىكند نيز ناهم‌گون است . در مسند احمد به نقل از عايشه آمده است : ما بعث رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله زيد بن حارثة في جيش قطّ إلّاأمّره عليهم ولو بقي بعده استخلفه ؛ « 1 » رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله زيد بن حارثه را با لشكرى نفرستاد مگر اين كه وى را امير لشكر قرار داد و چنان چه زيد پس از ايشان زنده مىماند ، به يقين او را جانشين خود مىكرد . اين قول عايشه نيز با اعتقاد به قريشى بودن امام هم‌خوانى ندارد ، چرا كه زيد بن حارثه قريشى نبود . پس آنان كه قريشى بودن را از شرايط امامت مىدانند يا بايد احاديث فوق را مردود بدانند ، و يا اعتراف كنند كه اعتقادشان با عقيده عمر و عايشه مخالف است . شرايط و ويژگىهاى امام از ديدگاه شيعه چنان كه پيشتر اشاره شد ، شيعه معتقد است كه امام بايد از سوى خدا تعيين و معرفى شود . پس شيعه در مورد امامت قائل به نص است و گزينش امام از سوى مردم را مردود مىداند ؛ در نتيجه سخن گفتن در مورد شرايط امامت نزد شيعيان سالبه به انتفاء موضوع است . البته شيعه معتقد است كه امام تعيين شده از سوى خدا بايد ويژگىهايى نيز داشته باشد تا او را از ديگران ممتاز گرداند و شاهدى بر صدق ادعاى امامت او باشد . اين ويژگىها عبارتند از : علم الاهى ، معجزه و عصمت . به علاوه برخى گفته‌اند از نظر شيعه ، هاشمى بودن نيز از شرايط امامت است . در ادامه به

--> ( 1 ) . مسند أحمد : 6 / 227 ، 254 و 281 . اين روايت را در منابع زير نيز مىيابيد : المصنّف ( ابن أبى شيبه ) : 7 / 533 / ش 5 ؛ المستدرك على الصحيحين : 3 / 215 ؛ فضائل الصحابة ( نسائى ) : 24 ؛ السنن الكبرى ( نسائى ) : 5 / 52 / ش 8182 ؛ فيض القدير شرح الجامع الصغير : 2 / 695 / ش 4183 ؛ الطبقات الكبرى : 3 / 46 ؛ سير أعلام النبلاء : 1 / 228 ؛ تاريخ مدينة دمشق : 19 / 366 ؛ تهذيب الكمال : 10 / 38 ؛ تهذيب التهذيب : 3 / 347 و منابع ديگر .