نازل فرمود : « همانا سرپرست و صاحب اختيار شما فقط خدا و رسولش و مؤمنانى هستند كه . . . » . آن گاه بلال براى نماز ظهر اذان گفت و مردم [ براى نافله ] برخاستند و شروع به نماز خواندن كردند و در ميان ركوع و سجده بودند كه فقيرى درخواست كمك كرد . على عليه السلام انگشترش را به او عطا فرمود در حالى كه در ركوع بود . سائل اين موضوع را به اطلاع رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله رساند و [ در اين هنگام ] رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله [ اين آيه را ] بر ما قرائت فرمود : « همانا سرپرست و صاحب اختيار شما تنها خدا و رسول او و مؤمنانى هستند كه نماز را به پا مىدارند و در ركوع زكات مىدهند و هر كه از خدا و رسولش و مؤمنان روى گرداند ، همانا حزب خداوند غالب است . از اين روايت استفاده مىشود كه هنگام درخواست كمك از سوى سائل ، مسلمانان در مسجد مشغول نافله بوده‌اند ؛ يعنى اولًا رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله در مسجد نبوده‌اند ؛ و ثانياً نماز جماعت اقامه نشده است . هم‌چنين بر اساس اين حديث آيهء ولايت پيش از اعطاى انگشتر « 1 » به سائل نازل شده بوده و پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله پس از آگاهى از اقدام امير مؤمنان عليه السلام ، آيه را در حضور برخى از مسلمانان قرائت فرمودند . نكتهء ديگرى كه از حديث به دست مىآيد ، « حزب اللَّه » ناميده شدنِ معتقدان به ولايت خدا ، رسول و اميرالمؤمنين عليه السلام است . حديث دوم و سوم ابن ابى حاتم در تفسير خود مىنويسد : حدّثنا الربيع بن سليمان المرادي ، ثنا ايوب بن سويد عن عقبة بن أبي حكيم

--> ( 1 ) . در برخى روايات به جاى انگشتر ، عبا و يا ردا مطرح شده است .