السيد علي الحسيني الميلاني

192

جواهر الكلام في معرفة الإمامة والإمام (فارسى)

در آيه‌اى ديگر گزينش اين دسته از بندگان را مستند به علم الاهى دانسته ، مىفرمايد : « وَلَقَدِ اخْتَرْناهُمْ عَلى عِلْمٍ عَلَى الْعالَمينَ » ؛ « 1 » و ما آن‌ها را با علم بر عالميان برگزيديم . خداوند در سوره « ص » ، انبياء را تنها بندهء خود معرفى مىكند و آنان را به خويش نسبت مىدهد و مىفرمايد : « وَاذْكُرْ عَبْدَنا أَيُّوبَ . . . وَاذْكُرْ عِبادَنا إِبْراهيمَ وَإِسْحاقَ وَيَعْقُوبَ . . . إِنَّا أَخْلَصْناهُمْ بِخالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ * وَإِنَّهُمْ عِنْدَنا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ اْلأَخْيارِ » ؛ « 2 » ياد كن از بنده ما ايوب . . . و ياد كن از بندگان ما ابراهيم و اسحاق و يعقوب . . . . ما آنان را براى تذكر به سراى آخرت خالص گردانيديم و آن‌ها نزد ما از بهترين برگزيدگان بودند . و درباره حضرت موسى على نبينا وآله وعليه السلام مىفرمايد : « وَاذْكُرْ فِي الْكِتابِ مُوسى إِنَّهُ كانَ مُخْلَصًا وَكانَ رَسُولًا نَبِيًّا » ؛ « 3 » در اين كتاب ، [ سرگذشتِ ] موسى را ياد كن . همانا او كسى خالص شده و فرستاده‌اى پيامبر بود . آن گاه از زبان شيطان در مورد اين بندگان برگزيده و خالص شده مىفرمايد : « لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَلَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعينَ * إِلّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصينَ » ؛ « 4 » در زمين ( گناه را ) در نظر آن‌ها مىآرايم و جلوه مىدهم و همه را گمراه خواهم كرد ، جز بندگان تو كه خالصشان كرده‌اى .

--> ( 1 ) . سورهء دخان : آيه 32 . ( 2 ) . سورهء ص : آيه 41 - 47 . ( 3 ) . سورهء مريم : آيه 51 . ( 4 ) . سورهء حجر : آيه 39 - 40 .