ديلمى از عبداللَّه بن عمر چنين نقل مىكند : عن النبي : علي بن أبي طالب باب حطّة ؛ من دخل منه كان مؤمناً ، و من خرج منه كان كافراً . « 1 » در روايتى ديگر ، دارقطنى از عبداللَّه بن عباس چنين نقل مىكند : قال رسول اللَّه : علي بن أبي طالب باب حطّة ؛ من دخل منه كان مؤمناً ، و من خرج منه كان كافراً ؛ « 2 » پيامبر فرمودند : على بن ابى طالب درِ دين است ؛ هر آن كس از آن در داخل شد مؤمن ، و هركس خارج شد كافر است . نكتهء جالب اين جاست كه سيوطى در درّ المنثور ، پس از بيان روايات و اقوال در اين باره ، به نقل از ابن ابى شيبه حديثى را در ذيل آيهء مذكور اين گونه نقل مىكند : عن علي بن أبي طالب قال : إنما مثلنا في هذه الأمة كسفينة نوح ، وكباب حطّة في بنى اسرائيل ؛ « 3 » مثال ما [ اهل بيت ] در اين امت مانند كشتى نوح و باب حطّه در قوم بنو اسرائيل است . اگر اميرالمؤمنين معصوم نباشد ، چگونه مىتواند ميزان و معيار ايمان و كفر قرار گيرد ؟ ! شايان ذكر است كه در كتاب‌هاى اهل تسنّن ، اهل بيت نيز به باب حطّه تشبيه شده‌اند و عصمت آن‌ها نيز به خوبى از اين تشبيه استفاده مىشود . طبرانى در المعجم

--> ( 1 ) . ر . ك : كشف الخفاء العجلوني : 1 / 204 ؛ نفحات الأزهار : 10 / 218 . ( 2 ) . كنز العمّال : 11 / 603 / ش 32910 ؛ سبل الهدى والرشاد : 11 / 298 . ( 3 ) . الدرّ المنثور : 1 / 71 - 72 . هم‌چنين ر . ك : المصنّف ( ابن أبى شيبه ) : 7 / 503 / ش 52 .