دشمنان مىشود . . . . پس كسانى كه مىگويند : « فن علم كلام موجب ضعف است » و يا اين كه « يكى از عوامل سرشكستگى مسلمانان است » اين جمله به شكل كلى صحيح نيست . خلاصه اين كه علم كلام در هيچ روزگارى موجب ضعف مسلمين و شكست خوردن ايشان نبوده است . بلكه - در هر زمانى كه حقيقتاً با پيروى از روش‌هاى صحيح ، اين علم را به كار برده‌اند - از عوامل وحدت كلمهء مسلمين و پيوستن صفوف ايشان و سرافرازى در مقابل دشمنان شده است . . . . و با اين حال منكر آن نيستيم كه همين علم را برخى وسيلهء توجيه عقائد باطل خود كرده‌اند . ولى اين به علم كلام اختصاص ندارد . چه بسيار از علوم اسلامى كه وسيله‌اى براى پياده شدن اهداف مخالفين در رويارويى با حق و دين اسلام ، گرديده است . . . . و اين مطلب موجب اتهام علم كلام نمىشود بلكه وظيفه مردم است تا بين عالمان علم كلام تفاوت گذارده و عالم بر حق را شناسايى كنند و به پيروى از او بپردازند و از طرفى عالم مغرض را شناسايى و از او دورى نمايند . . . .