در ميان كتاب‌هاى ابن تيميّه كتاب منهاج السنه - سراسر خلاف سنّت نبويّه است - از مشهورترين كتاب‌هاى وى به شمار مىرود . منهاج السنه در ردّ كتاب منهاج الكرامهء علامهء حلى است . او در اين كتاب تمام حدود شرعيه و آداب اسلامى به زير پا گذاشته شده است و در هر برگ از اين كتاب از انواع فحش و ناسزاگويى به علامه حلى و استاد او شيخ نصيرالدين طوسى و بزرگان شيعه فروگذارى نكرده است ، تا آن جا كه مىنويسد : « مشهور است در نزد شيعه و سنّى كه اين مرد - محقق طوسى - وزير دربار فرقه منحرف باطنيّهء اسماعيليّه بوده است . وقتى مشركين حمله كردند يعنى هلاكوخان ، او در كنار آن‌ها نيز به قتل خليفه و علماى دين دستور داد و البته اهل صنعت و تجارت را باقى گذارد ، چرا ؟ چون آن‌ها در امر دنيا به او نفع مىرساندند ؛ او بر امور اوقاف مسلمين تسلّط پيدا كرد ، و هر چه مىخواست به دانشمندان مشركين و بزرگان ساحران و مانند آن‌ها مىبخشيد . او وقتى رصدخانهء مراغه را به روش صابئين مشرك بنا كرد براى كسانى كه اهل دين و شريعت بودند ، كمترين سهم را قرار مىداد و بيشترين سهم را براى صابئيان مشرك و معطّله و ديگر مشركان قرار مىداد . هر چند آن‌ها از راه نجوم و طبّ مخارج خود را تأمين مىكردند . و معروف است كه او و پيروانش نسبت به محرمات اسلامى بىاهميّت بوده و به واجبات مانند نماز عمل نمىكردند . از حرام‌هاى الاهى همچون شرب خمر ، فحشاء و گناهان ديگر دورى نمىكردند . حتى در ماه رمضان به نماز اهميت نمىدادند و مرتكب كارهاى زشت مىشدند كه همگان از آن باخبرند . آن‌ها قوتى و به روزى ندارند مگر در همراهى با مشركين ، آن كسانى كه بدتر از دين يهود و نصارى را دارند ، روى هم رفته ، طوسى و پيروانش در ميان مسلمين مشهورتر و معروف‌تر از آن هستند كه بخواهيم آن‌ها را معرفى كنيم .