كرده است . وقتى جناب ابوذر رضوان اللَّه عليه به خاطر تشيع به شام تبعيد شد لحظه‌اى سستى به خود راه نداد ، فرصت را مغتنم شمرده و به تبليغ امامت و ولايت اميرالمؤمنين پرداخت و مقامات آن حضرت را تبيين نمود و اهالى آن ديار را به پيروى از اهل بيت رسول خدا دعوت كرد ، و بالاخره به بركت وجودش عدّهء كثيرى از مردم شام به ويژه جنوب لبنان و بلاد جبل عامل شيعه شدند . در دوره‌هاى بعد نيز علماى بزرگى همچون شيخ صدوق ، شيخ مفيد ، سيد مرتضى ، شيخ طوسى ، علامه حلّى رحمة اللَّه عليهم و عالمان ديگر با آگاهى از اهميت فوق العادهء بحث امامت به تدوين و نگارش آثار و كتاب‌هايى ارزشمند پرداختند . هر چند بسيارى از اين كتاب‌ها در ادوار مختلف از بين رفته و تضييع شده و اقوام وحشى و ستيزه‌جو از يك سو و معاندان و مخالفان از سوى ديگر بسيارى از كتابخانه‌ها را به آتش كشيدند ، با اين همه ، كتب موجود در زمينهء امامت خارج از حدّ شمارش هستند . مرحوم نجاشى در كتاب رجال خويش به كتاب‌هاى زيادى با عنوان الامامة اشاره كرده است . شيخ ما مرحوم حاج آقابزرگ تهرانى در كتاب الذريعة تعداد زيادى از كتاب‌هاى نگارش يافته در بحث امامت را نام برده است . « 1 » مرحوم علامه امينى هم كتابى با عنوان شهداء الفضيلة تأليف كرده و شخصيّت‌هاى پاكى را نام مىبرد كه صرفاً به جرم اعتقاد به امامت الاهى و ترويج تشيع توسط حق ستيزان به شهادت رسيده‌اند ، در اين كتاب اهداف عاليهء شهدا و چگونگى شهادت ايشان نيز تبيين شده است . در راه اعتقاد به امامت به قدرى خون ريخته شده است كه ابوالفتح شهرستانى در ابتداى مبحث « امامت » از كتاب الملل والنحل مىنويسد :

--> ( 1 ) . ر . ك : الذريعة الى تصانيف الشيعة : 2 / 320 - 342 .