در اين جا دو صفت ديگر خدا به معناى سميع و بصير نيز روشن مىشود زيرا اين دو صفت بخشى از علم خداست زيرا آگاهى خدا از مسموعات ومبصرات سبب شده است كه خدا را شنوا وبينا معرفى كنيم . و گرنه « سميع » به معناى اين كه از طريق ابزار و يا « بصير » به معنى اين كه از طريق دستگاه خاصى ببيند و يا بشنود در اينجا مطرح نيست . بلكه حضور جهان نزد خدا از آن جمله مسموعات ومبصرات ، سبب آن شده كه او را با اين دو صفت ياد كنيم .