بر شما باد و هميشه اين سلام من به شما و اصل شود و هيچ‌گاه از شما پوشيده و محجوب نباشد ، ان شاء اللَّه و از خدا به حق شما دو بزرگوار مسئلت مىكنم كه اين ، هميشه با مشيت خدا و عنايت الهى انجام يابد كه او البته خداى بزرگوار ستودهء صفات است . اى آقاى من ! بازگشتم از زيارت شما در حالى كه از هر گناه توبه كرده و به حمد ، شكر و سپاس حق مشغولم و اميدوار اجابت دعاهايم هستم و ابداً از لطف خدا مأيوس نيستم كه باز مكرر ، رجوع به درگاه شما و بازگشت به زيارت قبور مطهر شما كنم و از شما و زيارت قبور مطهرتان هيچ سير نشوم ؛ بلكه مكرر باز بيايم ان شاء اللَّه و البته هيچ جنبش و نيرويى جز به خواست خدا نخواهد بود . اى بزرگان ! من به زيارت شما مشتاق و مايل بودم ، بعد از آنكه اهل دنيا را ديدم كه به شما و زيارت شما بى ميل و رغبت بودند ؛ پس خدا مرا از اميد و آرزويى كه دارم محروم نگرداند و از زيارت شما نيز محروم نسازد كه او به ما نزديك است و بسيار اجابت كنندهء دعا است . ( پايان ترجمه زيارت بعد از زيارت عاشورا ( حديث صفوان ) ) سيف بن عميره گويد به صفوان گفتم : علقمة بن محمد اين دعا را براى ما از حضرت باقر عليه السلام روايت نكرد بلكه همان زيارت را حديث كرد ؟ صفوان گفت : وارد شدم با سيّد خودم حضرت صادق عليه السلام به اين مكان ، پس به جا آورد مثل آنچه را كه ما به جا آورديم در زيارت و دعا كرد به اين دعا هنگام وداع ، بعد از اينكه دو ركعت نماز گذاشت چنانچه ما نماز گذاشتيم و وداع كرد چنان كه ما وداع كرديم ، پس صفوان