آثار زيارت « 1 » سيدالشهدا امام حسين عليه السلام در كلام معصومين عليهم السلام 1 - انسان مؤمن همواره درصدد آن است كارى را انجام دهد ، كه خداوند متعال او و آبرو و اموالش را حفظ كند و سعادتمند باشد . « عن عبداللَّه بن هلال ، عن أبي عبداللَّه عليه السلام قال : قلت له : جعلت فداك ما أدنى لزائر قبر الحسين عليه السلام ؟ فقال لى : يا عبداللَّه إنّ أدنى ما يكون له أنّ اللَّه يحفظه في نفسه وأهله حتّى يردّه إلى أهله ، فإذا كان يوم القيامة كان اللَّه الحافظ له ؛ « 2 » عبداللَّه بن هلال ، مىگويد : محضر امام عليه السلام عرض كردم : فدايت شوم كمترين ثواب و اجرى كه براى زائر قبر حضرت امام حسين عليه السلام مىباشد چيست ؟ حضرت فرمودند : اى عبداللَّه ! كمترين پاداشى كه براى او است اينكه : خداوند متعال خود و اهلش را حفظ كرده تا به خويشانش بازگردد و وقتى روز قيامت شد خداوند متعال حافظ او

--> ( 1 ) - زيارت از ريشه « زور » به فتح ، به معناى قصد و ميل است و در لغت به معناى ديدار كردن با قصد را گويند كه در ريشه اين واژه مفهوم ميل و قصد نهفته است ، گويى زائر از ديگران رو برتافته و به سوى زيارت شونده گرايش و تمايل يافته . ريشه « زور » در قرآن چهار بار به صورت « زرتم ، تزاور ، الزور ، زوراً » آمده است به طور مثال در سورهء تكاثر ، آيهء 2 مىفرمايد : « حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقَابِرَ » . زيارت در عرف شيعه ، به معناى حضور در پيشگاه شخص با جسم و جان ، همراه با توجه قلبى و حضور دل نسبت به اولياى خدا است و زيارت جزء اعمال پسنديده و از سنت‌هاى برجسته است كه از معصومين عليهم السلام احاديث فراوانى در باب سفارش به زيارت وارد شده و اين تأكيد به زيارت تا حدى اشاعه داشته كه محدثان بزرگ با جمع آورى احاديث زيارت ، كتبى را تأليف نمودند كه از باب نمونه مىتوان به كتاب « كامل الزيارات » ابن قولويه رحمه الله ، كتاب مزار ، وسائل الشيعه حر عاملى رحمه الله ، مصباح ابن طاووس رحمه الله ، مزار بن مشهدى رحمه الله ، كفعمى و . . . اشاره كرد . ( 2 ) - كامل الزيارات ، ص 255 ، ح 382 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 10 ، ص 240 .