است ، و الله العالم . ( 1513 ) پدرى دو دختر را به عقد منقطع پسرش پيش از بلوغ درآورده ، پسر پيش از بلوغ ، يكى از آن دو را رخصت داد ، اما هنگام بلوغ پسر خواست با دومى از آنان ازدواج كند ، خانواده دختر گفتند : تو بايد دختر نخست را رخصت دهى ، چون رخصت تو پيش از بلوغ بود ، و اين درست نيست ؛ پسر نيز نصف مهريهء دختر را به او پرداخت ، پسر نيز پس از عروسى با دومين نامزد خود ، ادعا مىكند رخصتى كه به دختر اول داده بود بدون قصد بود ، مىخواسته وانمود كند تا بتواند دختر دوم را نيز همسر خود سازد ، و شاهدى هم ندارند ، آيا اين رخصت صحيح است ؟ هنگامى كه دختر را در كودكى رخصت داده بود ، وى را به عقد ديگرى درآورده‌اند ، آيا اين عقد درست است ؟ [ جواب ] باسمه تعالى ؛ دو دختر مزبور تا زمان بلوغ شخص - در صورتى كه مدت عقد منقضى نشده باشد - به زوجيت او باقى هستند ، لذا بايد ابراء مدت را بعد از بلوغ بيان بنمايد ؛ و چنان كه ظاهر فرض است كه شخص بعد از بلوغ ، ابراء مدت نموده و بعد ادعا كرد ابراء او با قصد نبوده ، بايد آن را اثبات نمايد ، و الّا حكم به صحت ابراء مىشود ، و آن عقدى كه بعد از رخصت در زمان صغر شخص با شخص دوم واقع شده است ، باطل مىباشد ، بلكه در صورت دخول با علم به حكم و موضوع ، موجب حرمت ابدى هم مىشود ، و الله العالم . ( 1514 ) نوزادى هنگام تولّد مُرد ، لكن زن ادعا مىكند فرزندش توسط ماما به قتل رسيده است ، شوهر اين زن پيش از اين ماجرا فوت نموده بود ، نيز ماما خواهر شوهر اين زن است . [ جواب ] باسمه تعالى ؛ مسأله احتياج به مرافعه پيش حاكم شرع دارد ، و چنانچه زن نتواند اثبات كند كه بچه‌اش بعد از وضع حمل زنده بوده است ، بر خواهر ميت لازم