تعصّب حزبى و گروهى ديدند و شاهد پرخاشگرى آنان بودند تا به مال و منال دنيا و حرام آن برسند ، فقهايى كه تعصّب حزبى و گروهى آنان باعث مىشود : فردى كهمستحق رفع و رجوع از مشكلاتش مىباشد - اما بدليل آن كه جزو حزب و گروه آنان نيست و يا مخالف حزب و دسته‌ى آنان مىباشد - را به هر قيمت مورد حمله قرار دهند ؛ اگر چه مىتوانستند مشكل او را اصلاح نمايند و از تباهى نجاتش دهند . و ازطرفى كسى كه از حزب و گروه خودشان باشد را با انواع ناز و نعمت نوازش مىكنند اگر چه شايته‌ى ذلت و تحقير باشد . بدانيد هر كس از از چنين فقهايى تقليد كند او نيز مانند قوم يهود است كه خداوند متعال آنان را بدليل تقليد از فقهاى فاسقشانمورد ملامت قرار داده است . اما آن دسته از فقهايى كه در برابر هواى نفس خويشتن دارند و در حفظ و حراست از حريم دين محكم و استوارند و با خواسته‌ها و اميال شخصى و شيطانى خود در ستيزند و از طرفى در مقابل دستورات الهى مطيع وفرمانبردارند ، برعموم مردم لازم و واجب است كه از ايشان تقليد كنند . البته فقيهانى كه داراى اين شرايط هستند عده‌ى محدودى از ميان فقها مىباشند ، و نه همه‌ى آنان . بدانيد و آگاه باشيد : فقيهانى كه چون فقهاى عامه سوار بر مركب زشتىها وپستىها شده‌اند ، از هيچ حرمت و احترامى برخوردار نيستند و نبايد به آنان اعتماد كنيد و اگر از قول ما چيزى براى شما نقل كردند هرگز به سخن آنان اهميّت ندهيد و از آنان نپذيريد » . اين بود كلام گهر بار امام صادق در مورد تشخيص هويت عالمان و فقيهان دين ، كه مردم بايد شرايط مطرح شده‌ى در اين حديث را مد نظر قرار دهند . از طرفى بر فقها و پيروان راستين اهل بيت لازم است تا با ابعاد گسترده‌ى مسئوليت سنگين و خطير خود آشنا شده و بر اهميت امانت بزرگى كه بر دوش آنان نهاده شده واقف باشند . علماى دين بايد تمامى هم و غم خود را متوجه شناخت حق و پاسدارى از حريم حق نمايند و تمامى تلاش و كوشش خود را در راه استنباط احكام شرع از