مشروعيّت آنها ثابت نشده ، و بهتر است آنها را به رجاءِ مطلوبيّت انجام داده ، ولى كفايت از وضو نمىكند . ( مسأله 276 ) مشروعيّت تيمّم به جاى غسلهاى مستحبّى ، جز در موارد خاصّى ثابت نشده و لذا جز براى رجاءِ مطلوبيت نمىتوان آنها را انجام داد و از وضو نيز كفايت نمىكند . تيمّم مواردى كه بايد بجاى وضو تيمّم كرد اوّل : هنگامى كه آب به مقدارى كه براى اعمال واجب وضو يا غسل كفايت كند ، پيدا نشود . ( مسأله 277 ) انسان بايد در طلب آب تلاش كند ، تا يقين و يا اطمينان پيدا كند كه آب وجود ندارد . ( مسأله 278 ) در دشت و صحرا و سرزمينهاى هموار ، بايد در هر يك از چهار سمتى كه احتمال آب باشد ، به مقدار پرتاب دو تير از آب جستجو كند و در سرزمينهاى سخت و ناهموار به مقدار پرتاب يك تير معمولى بايد جستجو نمايد . دوّم : ترس تشنگى براى خود يا همراهانش ، اگر چه مركب و يا حيوانى باشد كه وظيفه‌اش اهتمام ورزيدن به شئون آن مىباشد . و يا خوف تلف بر جاندارى باشد كه حفظ جان او برايش واجب باشد . در اين موارد بايد آب را نگهدارد و به جايوضو يا غسل تيمّم نمايد . سوم : ترس ضرر جانى از استعمال آب ، مگر اين كه از موارد جبيره باشد و به وسيله جبيره از ضرر در امان بماند ، در اين صورت بايد وضو يا غسل جبيره‌اى انجام دهد . چنان كه در بخش وضو گفته شد . ( مسأله 279 ) كسى كه مىترسد اگر وضو بگيرد يا غسل كند ، مريض شود يا