4 ) اللّهُ اكْبَرُ ، اللّهُمَّ اغْفِرْ لِهذَا الْمَيّتِ . و اگر ميّت زن باشد به جاى « لِهذا » مىگويد : « لِهذِهِ » . 5 ) اللّهُ اكْبَرُ . [ پايان ] . ( مسأله 246 ) در دعاهاى نماز ميّت عبارت خاصّى شرط نيست ، بلكه با هر تعبيرى مضامين بالا گفته شود كافى است . ولى بنابر احتياط واجب بايد مقدار واجب آن به عربى گفته شود . ( مسأله 247 ) در نماز ميّت شرايطى هست كه بايد رعايت شود : 1 - نيّت ، چنان كه در وضو گفته شد . 2 - اجازه ولى ، چنان كه در مقدّمه اين فصل بيان شد . 3 - حضور ميّت ، نماز بر ميّت غايب - كه در ميان ديگران رايج است - در نزد ما مشروعيّت ندارد . 4 - محاذات ميّت ، يعنى بايد نمازگزار در كنار ميّت و در محاذات قسمتى از بدن او بايستد . 5 - ميّت در كنار نمازگزار باشد . ( مسأله 248 ) ميّت نبايد در جاى بسيار بلند ، بسيار پست و يا در محلّ دور از نمازگزار باشد . و نبايد ديوار ، پارچه و يا چيز ديگرى در ميان آنها حائل باشد . 6 - نماز ميت را ايستاده بخواند . 7 - ميّت به پشت خوابيده باشد . 8 - ميّت و نمازگزار رو به قبله باشند ، يعنى نمازگزار رو به قبله باشد و جنازه را طورى در مقابل او قرار بدهند كه سرِ ميّت به طرف راست ، و پاهايش به طرف چپ نمازگزار باشد . 9 - موالات ، يعنى بنابر احتياط واجب در ميان تكبيرها و دعاها بقدرى فاصله نشود كه عرفا مشغول به نماز صدق نكند .